เกาหลีเหนือ...
 
รู้จักประเทศนี้อย่างผิวเผินมาก เท่าที่นึกขึ้นมาได้ก็คงเป็น ประเทศที่ผู้นำเพิ่งเสียชีวิตไป และได้ลูกชายอ้วนกลมอายุน้อยขึ้นมาปกครองแทน แล้วก็เป็นประเทศแห่งอาวุธนิวเคลียร์ ประเทศที่น่าจะแตกต่างจากเกาหลีใต้ ดินแดนกิมจิซารางเฮโยม๊ากมาก แม้มันจะห่างกันเพียงเสี้ยวเล็บมือ

 
แต่ถ้าถามถึงเรื่องคนเกาหลีเหนือเหรอ สมองว่างเปล่าเลย ในหัวจะมีแต่ภาพทหารเดินกันให้รึ่ม นึกหน้าคนธรรมดาไม่ออกจริงๆ แต่ก็เข้าใจว่าเค้าคงอยู่กันอย่างปกติ แม้จะเป็นเผด็จการจ๋าก็เหอะ

 
ซึ่งเรา...เข้าใจผิดอย่างมหันต์
 
 
 
ถ้าลองเอาชื่อ Shin Dong Hyuk ไปค้นใน Google เราจะพบผลการค้นหายาวเหยียดทั้งที่เขาไม่ใช่ดารา ผู้ชายที่หน้าตาธรรมดาอย่างนี้ หน้าตาไร้พิษสงอย่างนี้เนี่ยแหละ คือบุรุษเกาหลีเหนือที่หลบหนีออกมาจากค่ายกักกันได้สำเร็จ
 
ค่ายกักกัน ?

คือ เราก็พอรู้นะ ว่าแม้ตอนนี้จะปี 2012 แล้ว แต่ก็ยังมีบางประเทศที่ซุกซ่อนค่ายกักกันไว้อยู่ แต่ไม่คิดว่าจะมีค่ายไหนที่มีประชากรในนั้นได้ถึงหลักแสน!
 
โลกเสรีที่เปิดกว้างและเข้าถึงได้ทุกที่ไม่อาจทำลายระบอบเผด็จการโดยการนำของตระกูลคิมได้
 
 
ในหนังสือมีตอนนึงพูดว่า
‘นักเรียนมัธยมปลายในอเมริกา  โต้วาทีกันในประเด็นที่ว่าทำไม ประธานาธิบดีแฟรงกลิน  ดี.  รูสเวลท์  จึงไม่ทิ้งระเบิดทางรถไฟสายที่มุ่งสู่ค่ายกักกันของฮิตเลอร์’ ทว่า ‘หนึ่งชั่วอายุคนนับจากนี้ ลูกของเด็กพวกนั้นอาจจะตั้งคำถามว่า  ในเมื่อโลกตะวันตกมีภาพถ่ายจาก ดาวเทียม ถ่ายค่ายกักกันของคิม จอง อิล ที่มีความคมชัดยิ่งเสียกว่า แล้วทำไมจึงไม่ทำอะไรเลย’

 
เคยมีคนหลบหนีออกมาจากค่ายกักกันได้ประปราย แต่ชิน ดอง ฮยอค ได้หลบหนีออกมาจ่ากค่ายกักกันที่โหดที่สุด และไม่มีทางหลบหนีมากที่สุด
 
สำนักข่าวต่างประเทศถึงกับช็อก และคนที่รู้จักเกาหลีเหนือดีพอ ได้แต่พูดว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้
 
 
 
 
Escape From Camp 14 หรือในชื่อไทยว่า หนี...เกาหลีเหนือ คือเรื่องจริงจากปากคำของนาย ชิน ดอง ฮยอค หรือ ชิน อิน กึน หนุ่มเกาหลีเหนือที่เกิดขึ้นมาในค่ายกักกันที่ 14 ค่ายสำหรับผู้เป็นปรปักษ์การเมือง ชินไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ลุงของเขาทำ นั่นก็เพียงพอแล้ว

 
ชีวิตในค่ายกักกันของเกาหลีเหนือ ไม่ใช่แค่ถูกจับขังคุกแล้วจะได้รับการปล่อยตัวเมื่อพ้นโทษ ที่นี่ไม่มีคำว่าพ้นโทษ วัฏจักรชีวิต เกิด แก่ เจ็บ ตาย ดำรงอยู่ในนั้น ทำมาหากิน แต่งงาน เลี้ยงลูกหลาน พวกเขาใช้ชีวิตเหมือนค่ายกักกันเป็นบ้าน แต่อย่าเพิ่งนึกภาพสถานที่ๆ สวยหรูดูดี
 
...ค่ายกักกัน ก็ยังคงเป็นค่ายกักกัน

 
 
เผื่อใครยังนึกภาพค่ายกักกันไม่ออก ว่ามันจะโหด มัน ฮา (?) ขนาดไหน
เราขอสรุปภาพรวมชีวิตในค่ายกักกันของชินมาให้ชมกันอย่างรวดเร็ว


1.   ใครก็ตามที่ถูกจับได้ขณะกำลังพยายามหนี จะถูกยิงทิ้งในทันที

2.   ห้ามนักโทษจับกลุ่มคุยกันเกินสองคน เว้นแต่ในวันประหารชีวิต

3.   หากนักโทษมีเพศสัมพันธ์กันโดยไม่ได้รับอนุญาต ผู้กระทำความผิดจะถูกยิงทิ้งในทันที

4.   ใครก็ตามที่ขโมยหรือยักยอกอาหาร จะถูกยิงทิ้งในทันที (เอะอะอะไรก็ยิงทิ้ง โอ้ มาย ก็อด O[]o)

5.   กิจกรรมที่แสนสนุกสนานในค่าย คือการแฉความผิดผู้อื่น ยิ่งแฉมากยิ่งมีความดีความชอบ

6.  ผู้คุมคือเทพเจ้า...ผู้คุมนักโทษ สามารถทำอะไรก็ได้ แม้แต่การทำโทษนักโทษจนตายเพียงเพื่อระบายอารมณ์
 
7.  ข้าวโพดบดต้ม กะหล่ำปลีดองและแกงจืดกะหล่ำปลี คือสิ่งที่นักโทษต้องกินทุกวันไปตลอดชีวิต ไม่มีข้าวหรือเนื้อสัตว์ใดๆ ในขณะที่ท่านผู้นำ คิม จอง อิล กินแอปเปิ้ลที่มีการใส่น้ำตาลลงในดินขณะปลูกเพื่อให้มีรสหวาน!
 
8.  สบู่คือรางวัลล้ำค่าที่ได้มาจากการทำงานหนัก การอาบน้ำไม่ใช่สิ่งจำเป็นในชีวิต
 

9.  การเกี่ยวข้องเป็นเครือญาติกับผู้กระทำความผิดถือเป็นความผิด  ต้องถูกกำจัดสามชั่วคน
     ฉะนั้น การมีญาติเป็นผู้กระทำความผิด เท่ากับเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ!! (สัจธรรมของการเลือกเกิดไม่ได้)

10. ความไว้วางใจเปรียบเสมือนยาพิษสำหรับนักโทษในค่าย แม้แต่พ่อแม่ ก็ไว้ใจไม่ได้ !!
 
 
 
 
น่าจะพอมองออกแล้ว ว่าชินใช้ชีวิตอยู่ใน "บ้าน" ของเขาแบบไหน
 
และขอย้ำกันอีกครั้งว่านี่คือเรื่องจริง ไม่อิงนิยายแต่อย่างใด
 
 

ชินเป็นมนุษย์ประเภท เลียกินอาหารตามพื้นได้ ร้องขอให้ยกโทษได้โดยไม่เคยคิดถึงศักดิ์ศรี มองเพื่อนถูกตีจนตายโดยไม่รู้สึกรู้สา มองแม่กับพี่ชายตัวเองถูกประหารด้วยความรู้สึกว่ามันสาสมแล้ว
...ถ้าแบบนั้นยังเรียกว่ามนุษย์อยู่นะ
 
 
 
ชินไม่เคยรู้จักโลกนอกรั้วลวดหนาม ไม่เคยสนใจคำว่าอิสรภาพ สิ่งเดียวที่ทำให้เขาตัดสินใจแหกค่าย คือความอยากที่จะกินเนื้อย่าง


“ผมไม่รู้จักความเห็นใจหรือความโศกเศร้า” เขาว่า “คนที่นั่นสอนเราตั้งแต่เกิด
ทำให้เราไม่อาจมีอารมณ์ความรู้สึกอย่างที่คนทั่วไปมีกันได้ ตอนนี้เมื่อผม
ออกมาได้แล้ว  ผมจึงกำลังเรียนรู้ที่จะมีความรู้สึกอย่างคนทั่วไป  ผมรู้จักร้องไห้
แล้ว ผมรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเป็นมนุษย์ขึ้นมา”

--------------------------------------------------------------------------------
ชื่อหนังสือ : หนี...เกาหลีเหนือ (Escape From Camp 14)
ประเภท : เรื่องจริง
สำนักพิมพ์ : สันสกฤต
คะแนน : 5/5 ไปเลย เรื่องจริงช็อกโลกขนาดนี้ เล่นเอาคนอ่านวางไม่ลงตั้งแต่หน้าแรกจนหน้าสุดท้าย เตือนไว้ก่อนสำหรับคนที่อ่อนไหวเรื่องสิทธิมนุษยชน คุณอาจจิตตกได้
 
แต่ถ้าใครชอบเรื่องฮาร์ดคอร์ กรุณาอ่านด้วยประการทั้งปวง ความรุนแรงมีอยู่บรรทัดต่อบรรทัด
 
ปิดท้ายด้วยโฉมหน้า Survivor ของเรา
 
-----------------------------------------------------------------------------------
 
ถือเป็นรีวิวหนังสือเล่มแรกในชีวิต

อย๊าก อยากรีวิวหนังสือมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่เคยได้หยิบจับจริงจังซะที
จนตอนนี้ได้เหยียบเข้ามาในวงการหนังสือครึ่งขา (อีกครึ่งยังอยู่กับเว็บไซต์และดีไซน์) ก็เลยคิดว่า เนี่ยแหละ ถึงเวลาแล้ว
 
แล้วก็ ยินดีต้อนรับตัวเองกลับมาที่บล็อกนี้อีกครั้ง มิตรรักหนอนหนังสือ แวะมาทักทายกันหน่อยจ้า ^ ^

Comment

Comment:

Tweet